Wild West-Journalistiek

Je hebt een primeur en vervolgens zie je dat nieuws in andere media opduiken. Zonder verwijzing naar jouw verhaal. Volgens mij is er sprake van Wild West-praktijken in de Nederlandse journalistiek.

door sonny motke    fotografie Flickr/Mark Gunn
leestijd 6 minuten    gepubliceerd in

Een regelmatig terugkerende discussie in de journalistiek is het ‘verwijzingsbeleid’. Of, beter gezegd, de non-existentie ervan.

Een klein jaar geleden concludeerde Gerard de Jong in een schrijven op De Nieuwe Reporter dat in het internettijdperk de gang van zaken rond de niet in steen gegraveerde bronverwijzingsregel als ‘een janboel’ valt te typeren. De auteur van De Bildtse Post werd geconfronteerd met het vraagstuk toen zijn politieke primeur door de nationale media werd overgenomen, maar lang niet altijd met een (correcte) verwijzing.

Een primeur van ‘nieuwsratjes’

Als journalist van het zakenblad Quote werd ook ik onlangs weer geconfronteerd met de verwijzingsproblematiek. Het betreft de berichtgeving rond de verkoop van het voormalig Amsterdamse Paleis van Justitie aan de Brabantse projectontwikkelaar. De ochtend nadat de Rijksvastgoeddienst de deal van €60 miljoen wereldkundig maakte besloot ik samen met een collega het doopceel te lichten van de nieuwe eigenaar. Het bleek te gaan om Louis Meijer, een man die begin dit jaar nog strafrechtelijke vervolging afkocht in de corruptiezaak rond ex-VVD-senator Ton Hooijmaijers.

Als echte ‘nieuwsratjes’, een term geïntroduceerd door een van onze oudere collega